A man and a ball… they move in an orbit which is formed while he tries continuously, in distress, to find balance. In this orbit, the subject and the object develop a mutually dependable relationship, expressed through a direct physicality. The ball can constitute a symbol with a double meaning, so we can have two interpretations: on a first level, it represents the closed space of an inner, protected, “pre-social” state of mind, in which the simplicity and freedom of existence is hidden. Man strives to balance his deepest dreams and desires with the logical reality of adulthood that confines him. On a second level, the ball represents another body, another entity, which the man attempts to “gain access to”, understand and also join in its course. He tries to make this other body his and finally balance on it, wanting to get closer to his “original” self and achieve self- actualization. However following this orbit is a lonely, strenuous and painful process. The body struggles, hides, hesitates, reconsiders his actions and tries again. The human and the ball interact and form together a “landscape” based on empathy. In the end, it doesn’t matter if the ball symbolizes an enclosed inner space of personal freedom or another body used as a means of reaching self-actualization; the wanderer turns, through memory, to a more spontaneous and innocent self from which he had moved away. This is the key to balance on the ball and, in this manner maintain ontological unity.

Once a reasonable mind has lost its power in such a way that each information allures high voltage current that penetrates   very cell, then it begs for sympathy from that part of the body to which it connects, not other but the heart. Heart interprets with simplicity and love every stimulus of the environment in a circular and fluid way like the body liquids which we carry, with dignity and credibility that never shall they dehydrate or remove our volume in such a way to call a definite fall from our orbital that we have chosen. The only valuable seems to be balance.

Ένας άνθρωπος και μια μπάλα...Τους συνδέει η δημιουργία μιας τροχιάς που διαγράφεται μέσα από συνεχείς, αγωνιώδεις προσπάθειες του ατόμου να ισορροπήσει. Σε αυτή την τροχιά αντικείμενο και υποκείμενο αναπτύσσουν μια αλληλοεξαρτώμενη σχέση που εκφράζεται αλληγορικά σε μια άμεση σωματικότητα. Η μπάλα μπορεί να αποτελέσει διπλό σύμβολο και να εξασφαλίσει δυο ερμηνείες: Στην πρώτη ανάγνωση μετουσιώνει τον κλειστό χώρο ενός εσώτερου, προστατευμένου,  προ-κοινωνικού ψυχισμού, μέσα στον οποίο κρύβεται η απλότητα και η ελευθερία της ύπαρξης. Ο άνθρωπος αγωνιά να εξισορροπήσει τα πηγαία όνειρα και τις επιθυμίες του με την ενήλικη, λογική πραγματικότητα που τον εγκλωβίζει. Σε μια δεύτερη ερμηνεία η μπάλα ενσαρκώνει ένα άλλο σώμα, μια άλλη οντότητα, στην οποία ο άνθρωπος προσπαθεί να εισχωρήσει, να την κατανοήσει, αλλά και να συμπορευθεί μαζί της. Επιχειρεί να καταστήσει δικό του αυτό το άλλο σώμα και εντέλει να ισορροπήσει επάνω του, προκειμένου να βρεθεί πιο κοντά στον «γνήσιο» εαυτό του και στη δική του αυτο-ολοκλήρωση. Η πραγμάτωση αυτής της τροχιάς είναι ωστόσο μια διαδικασία μοναχική, κοπιώδης και επίπονη. Το σώμα παλεύει, κρύβεται, διστάζει, αναστοχάζεται και ξαναπροσπαθεί. Άνθρωπος και μπάλα διαντιδρούν και διαμορφώνουν από κοινού ένα τοπίο συναισθαντικότητας. Τελικά, είτε με τη μπάλα να συμβολίζει έναν εσωτερικό περίκλειστο τόπο ατομικής ελευθερίας, είτε ως άλλο σώμα που χρησιμοποιείται ως όχημα για την αυτο-ολοκλήρωση, ο πλάνητας, καταφεύγει μέσω της μνήμης, στην αποδιωγμένη παιδικότητα που αποτελεί το κλειδί για να ισορροπήσει τη μπάλα με την αμφιθυμία του και με αυτόν τον τρόπο να περισώσει την οντική ενότητα του.

Title: Oorbital
Choreography: Giannis karounis
Performers: Giannis karounis
Music: Ilias Vafeiadis
Duration: 25'

The Performance                                                                                                                                                                                         Long Durational Performance



Saltator Physical Dance Group